పెంపుడు పిల్లలు

“నిన్ను లంబాడీ తండా లోంచి ఎత్తుకొచ్చాము నువ్వు మా పిల్లవి/పిల్లాడివి కాదు” అని మీలో ఎంతమంది అనిపించుకున్నారో మొహమాటం లేకుండా చెప్పండి. .చెత్తకుండీ నించి ఎత్తుకొచ్చామని అనిపించుకున్న వారున్నారా.? . ఇలా అనిపించుకున్న పిల్లలు నిజం గా తమని ఈ ఇంటివాళ్ళు పెంచుకున్నారని అనుకునేవాళ్లు కదా.. అదృష్టం కొద్దీ ఉమ్మడి కుటుంబాల్లో ఇలాంటివి సాధారణం మూలాన ఒకళ్ళు ఏడిపించినప్పుడు ఇంకొకరు ” కాదమ్మా నువ్వు నా బిడ్డవి ” అని చెప్తుంటారు. అందు మూలాన ఇంట్లో అందరికీ అందరు బిడ్డలు పెంపుడు బిడ్డలే.  

మొన్న ఇంటికి కొంత మంది చిన్న పెద్దలు వచ్చి మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడు ప్రతి ఒక్కరూ ఒక సమయం లో ఇలా అనిపించుకున్నామని ఇప్పటి వరకు తామొక్కరమే ఇలా అనిపించుకున్నట్టు భావిస్తున్నామని  చెప్పారు. తమాషా ఏంటంటే, మా పాపాయిని ” నువ్వు పుట్టినప్పుడు మీ అమ్మ పక్క మంచం మీద ఉన్నావిడ కి వరసగా 10 మంది అమ్మాయిలు పుట్టారుట . 11 వ సారి అమ్మాయి పుడితే వాళ్ళాయన వదిలేస్తా అన్నాడని ఆవిడ ఎక్కిళ్ళు గుక్కిళ్లు ఏడ్చిందిట. అందుకే మీ అమ్మకి అబ్బాయి పుడితే , పిల్లాడిని ఆవిడకి ఇచ్చి పిల్లదానివైన నిన్ను మీ అమ్మ పక్కలో పడుకో పెట్టేశామని’ మా అక్క చెల్లెళ్లు చెప్పిన  విషయం నమ్మి, ఇంటికొచ్చ్చి బోలెడు రాద్ధాంతం చేసింది..

ఇంత చిటుక్కుమని చెప్పేసేవారు ఒక మనవాళ్ళేనేమో అనుకునే దాన్ని కానీ కాదుట. ల్యాటిన్ అమెరికా వాళ్ళు, ఈస్ట్ యూరోప్ వాళ్ళు కూడా ఇలా చెప్పుకుంటుంటే ముక్కు మీద వేలేసుకున్నా. చిన్న పిల్లలని ఇలా ఏడిపించడం అక్కడ కూడా ఉందన్నమాట.

మా ఇంటికి ఒకాయన వచ్చి “మీ చెల్లిని తీసుకుపోనా ” అంటుండే వాడు. పిల్లలు వద్దు అనగానే ‘అయితే నిన్ను తీసుకుపోతా నేను పెంచుకుంటా’ అనేవాడు. వీళ్ళు భోరుమని ఒకటే ఏడుపు. ఆయన వస్తున్నాడనగానే పిల్లలంతా చిరాకు పడేవాళ్ళు.

ఉమ్మడి కుటుంబాల్లో ఇద్దరిద్దరు ఒకే సారి పుట్టినప్పుడు ఒక తల్లి బిడ్డలు కాకపోయినా  రామ లక్ష్మణుల్లా పెరిగిన అన్నదమ్ములకు ఉన్న ప్రేమ సొంత అన్నదమ్ములకు కూడా ఉండకపోవచ్చు. ఇలాంటప్పుడు తన తమ్ముడినో చెల్లినో ఎవరో ఎత్తుకుపోతుంటే ఊరుకుంటారేంటీ.. కండ ఊడొచ్చేటట్టు కొరకడమో , చెంప చెళ్లుమనిపించడమో, అరంగుళం గోళ్లు దిగేలా గిల్లడమో చేసి “బ్యాడ్ బాయ్స్” అనిపించుకుంటారు కూడా.

ఇంట్లో 20 రోజుల తేడాతో పుట్టిన పిల్లలు కవలల్లాగా పెరిగినప్పుడు, అసలు అమ్మ నాన్నని పిన్ని బాబాయిలనీ పిలిచి,  స్కూలుకెళ్ళినప్పుడు ‘మై ఫాథర్ నేమ్ ఈస్ బాలు బాబాయ్, మై మథర్ నేమ్ ఈస్ వల్లి పిన్ని’ అని చెప్పిన పిల్లలని “మీ అమ్మ ఈవిడ, మీ నాన్న ఈయన అని సరిచేసేటప్పటికీ తల ప్రాణం మోకాల్లోకొస్తుంది కొన్ని సార్లు. అప్పటికీ ఆ పిల్లలు అసలు మా అమ్మ ఎవరు అని సందేహంతో చూస్తూనే ఉంటారు కూడా.. ఇలాంటి సంఘటనలు ఈ కాలం లో కూడా ఉన్నాయా అని ఆశ్చర్య పోవక్కరలేదు. ఇంట్లో మొదట పుట్టిన పిల్లలు నాన్నమ్మని అమ్మ అనీ, అమ్మ ని వదిన అనీ పిలిచి .. మీరందరు ఎక్కడైనా పోయి పడుకోండి అమ్మ నాది అని హుంకరించడం . “అమ్మ నాది” అని ఎవరైనా అన్నారంటే టాపు లేచిపోయేలా చెయ్యడం ఉమ్మడి కుటుంబాల్లో మనం చూస్తూనే ఉంటాము. .

మా చిన్నోడొకసారి ఒక పిల్లని గట్టిగా కొరికేసాడని టీచర్ గారు కోప్పడి “ఎందుకు కొరికావలా తప్పు కదా అన్నారుట” నా పుట్టలో వేలెడితే కుట్టనా అన్నంత వీజీగా “వీళ్ళ నాన్నొచ్చి మా  చెల్లి చెవులు గట్టిగా కుట్టి ఏడిపిస్తే రెండు రోజుల నించీ ఏడుస్తోంది… మరి నేను ఆయన కూతుర్ని కొరకనా ” అన్నాడుట. ఆవిడ స్కూలు కి వచ్చిన వాళ్లందరికీ చెప్తుండేది.

సాయంత్రం మంచం మీద  ఆరేసిన బట్టల్లో  నాన్నమ్మ చీర చూసి అక్కడ ఉన్నారనుకుని ఆ చీర మీదేసుకుని పడుకున్న చిన్నోడిని ఎవరో ఎత్తుకుపోయారని గుండెలవిసేలా ఏడ్చిన ఇంటిల్లిపాదీ ఆ సంఘటన మర్చిపొమ్మంటే పోతారా మరి.. ఆ రోజు నించీ వాడు అందరి కీ బిడ్డయిపోడూ

ఇంటికెవరో అనుకోకుండా వచ్చారు. వారు కింద దుకాణం లో  2 చాకోలెట్లు కొంటున్నారు. మన బుడుగు గాడు వెళ్లి, ‘ఆంటీ మీరు చాకోలెట్లు మా కోసం కొంటున్నారా’ అని అడుగుతాడు. ‘అబ్బే లేదురా’  అంటుందావిడ.. ‘అది కాదాంటీ మేము ఇద్దరమే అనుకున్నారేమో మా ఇంట్లో మాకు చెల్లి తమ్ముడు కూడా ఉన్నారు కదా మీకు తెలుసో లేదో అని’..అంటాడు వీడు అమాయకంగా. ఆవిడ వచ్చి మనకి చెప్పినప్పుడు ఎలా అనిపిస్తుందో మీకెవరికైనా తెలుసా.. ఎవరేమిచ్చినా కొరికి పంచుకునే పిల్లలు మీకు తెలుసా..?? ఇలాంటి పిల్లలు ఇంట్లో అందరికీ పెంపుడు పిల్లలే కదా

మేము మాల్దీవుల్లో ఉన్నప్పుడు ఒక రెండు గదులు హాలు వంటిల్లు ఉన్న ఇల్లు ఇద్దరు దంపతులం కలిసి తీసుకున్నాము. వాళ్లకి ఒక పాప. ఆ చంటిది మాకు బాగా అలవాటయిపోయింది. మలయాళం వాళ్ళు..  పాపకి ముద్ద పప్పు చారు ఇష్టము. నేను నలుగు పెట్టి స్నానం చేయిస్తే ఇష్టము. నేను పాడి పడుకోపెడితే ఇష్టము. ఇవన్నీ చూసి వాళ్ళమ్మ మురిసిపోతుండేది. ‘పోయిన జన్మలో నీ కూతురే’ అనేది. పుట్టిన రోజు కి నేను పాపకి వెండి గజ్జలు కొన్నాను. అవి వేసుకుని ఘల్లు ఘల్లు మని లచ్చిమిదేవి లా తిరుగుతుండేది.. ఈ లోపు ఆ పిల్ల తల్లీ తండ్రికి ఎదో తగవులొచ్చాయి. వాళ్ళిద్దరి కీ గొడవ అయినప్పుడల్లా ఆ బుజ్జి వెండి గజ్జలు తలుపు కింద నించి లోపలికి పడేసేది వాళ్ళమ్మ… అదేంటో అర్థమయ్యేది కాదు నాకు.. మళ్ళీ బుజ్జగించి ఇచ్చేదాన్ని. అలా కనీసం 4 సార్లు జరిగింది.. తీరా ఎందుకలా చేస్తున్నావని మందలిస్తే, “ఇంట్లోంచి వెళ్లిపోదామనుకున్నా అప్పుడు మీ వస్తువు మీకు ఇచ్ఛేద్దామని ” అని చెప్తూ. సింబాలిక్ గా పాపని మేము చూసుకోవాలని  చెప్పడంట ..ఓరి దేవుడో ఏమి సింబాలిజం రా నాయనోయ్ అని భయపడిపోయాము.. నిజం చెప్పద్దు అప్పటి నించీ చంటి పిల్లలని చేరదీయాలంటే కాస్త జంకుతున్న మాట వాస్తవం…

ఎన్నెల

రచయిత స్వీయ పరిచయం
కలం పేరు: ఎన్నెల. అసలు పేరు: లక్ష్మి రాయవరపు(గన్నవరపు). వృత్తి: చిత్రగుప్తుల వారి పని (చిట్టాపద్దులు వ్రాయడం). నిర్వహిస్తున్న బ్లాగ్: www.ennela-ennela.blogspot.com . అడ్రస్: 8 Skranda hill, Brampton, Ontario, Canada . ఈ మెయిల్ : ennela67@yahoo.ca

సికందరాబాద్ ఆల్వాల్ లో పుట్టి పెరిగి,  ఉస్మానియా యూనివర్సిటీలో చదువు పూర్తి చేసి , హిందూ మహా సముద్రం మధ్య ఎక్కడో (మాల్దీవుల్లో) ఉద్యోగాలున్నాయని వెళ్ళి అక్కడ మునిగి ఈదుకుంటూ కెనడా లో తేలాను. హాస్య కథలు వ్రాయడం, హాస్య నాటికలు వ్రాసి తెలుగు అసోసియేషన్ జనాల్ని భయపెట్టడం నా హాబీస్. జ్యోతిర్మయిగారి పరిచయంతో గజల్స్ మీద ఆసక్తి కలిగింది. ప్రస్తుతం గజల్స్ వ్రాసేసి, పాడేసి దొరికిన వాళ్ళందరినీ భయపెట్టే బృహత్ప్రణాలిక వేసుకున్నా మరి! ఆగండాగండి.. అయ్యో అలా పారిపోతున్నారేంటీ!!!!!!!!

1 comment

  • ఆ జంకు ఉండే మాట నిజమే కాని చిన్ని కృష్ణ నిను చేరి కొలుతు అన్నట్టు
    పిల్లలంటే మనసుపడని దెవరు చెప్పండి…. కొత్త విషయంతో కథ బాగుంది

ఇటీవలి వ్యాఖ్యలు

Categories

Your Header Sidebar area is currently empty. Hurry up and add some widgets.