మా రాముడు వుంటాడెప్పటికీ
మా లోపలి స్వరమై!

కొందరు మనుషులుంటారు. వాళ్ల పనిప్రదేశం వేరు. మన పనిప్రదేశం వేరు. మరీ తరచు కలవం. అయినా మన, మన పనుల కారణంగానే తారసపడుతుంటాం. మళ్లీ కలుసుకునే వరకు ఆ జ్ఞాపకాన్ని మోసుకు తిరుగుతుంటాం. ఈ మాట స్వవచనవ్యాఘాతం (సెల్ఫ్ కాంట్రడిక్షన్) అనిపిస్తుంది గాని, కాదు. ఎందుకు కాదో చెబుతాను.  

రామారావు, నేను ఒకే పార్టీలో పని చేశాం. ఒకే పని చేయలేదు. తన పని పాట. నా పనిలో పాట (కూడా) వుండేది గాని, మేము పనిలో కలుసుకున్నది చాల తక్కువ.

తను పాటలు పాడుతాడు. నేను పాటలు (కూడా) రాసే వాడిని.

నాకు మోహన రాగం, కాఫీ రాగం లాంటివి ఏవీ రావు. లయ తప్పకుండా పట్టుమని పది అడుగులు దూల వేయలేను. కోరస్ లో పదాలు, పాదాలు కలిపేస్తుంటానెప్పడైనా. కామ్రేడ్ల ఆటలకు, పాటలకు అడ్డంగా నేనెందుకులే అనుకున్నప్పుడు, లోలోపల (కాస్త బయటికి కూడా) సిగ్గు పడుతూ పక్కన నుంచుంటాను.

అదీ సంగతి.

రాముడు ఒక పాట. ఎడతెగని పాట. ఊరక నడుస్తున్నప్పుడు, కూర్చుని వున్నప్పుడు కూడా తన చేతి వ్రేళ్లు కంజెర మీది చిర్రల మాదిరి కదులుతుంటాయి, తన లోపలి గొంతులో తారాడే… కాదు కాదు… ఎగిసి పడే ఏ పాట లోని లయకో.

పైన గొంతులో తారాడే అని రాయ‍బోయి, కాదని ఎగిసి పడే అని రాశాను.

రాముడి గొంతులో పాట తారాడదు. తీగె పాకినట్లుండదు. ఎగిసిపడుతుంది. మండుతుంది. భూమ్యాకాశాల్ని నిలదీసి ప్రశ్నిస్తో దుఃఖిస్తుంది.

రాముడి గొంతులో ప్రియుడిని గుర్తు చేసుకునే ప్రేయసి బాధ కన్న బిడ్డ చనిపోయిన తల్లి ఆక్రోశం అధికం. రాముడి పాట తదనంతర జ్ఞాపకం కాదు, తక్షణ దుఃఖం. సెలఏరు కాదు. ఎగిసిపడే తుపాన్.

రాముడు లలిత సంగీతం నేపథ్యం నుంచి వొచ్చిన వాడు కాదు. స్టేజి నాటకాల నేపథ్యం  నుంచి వొచ్చిన వాడు. తన గొంతు లలిత గీతాల కంటె పద్యానికి చేరువ.

కాశీపతి రాయగా రాముడు పాడిన ఉయ్యాలో జంపాలా’, ‘అన్న అమరుడరా పాటలు, కానూరి వీధిభాగోతం లోని సాముదాయిక ఫండు సాంతము మింగేసి వంటి పద్యాలూ, పాటలు చిరస్మరణీయాలు, మరొకరు అలా పాడగలరా అనిపించే గేయాలు.

వ్యక్తిగతంగా నాకు పద్యాలు వినడం ఇష్టం. అహో ఆంధ్ర భోజా అని గొంతెత్తి పాడే పాటలు ఇష్టం. లలిత గీతాలు చెవికి పట్టవు. మల్లియలారా మాలికలారా లాంటివి ఆనవు.

నేనూ తానూ రాయలసీమ వాళ్లం కావడం దీనికి కారణమా? కరాఖండిగా చెప్పలేను గాని, అది ఆలోచించాల్సిన విషయమే ఆనుకుంటాను.

అందుకే విప్లవ గాయకులలో తెలంగాణా గద్దర్, గూడ అంజయ్యలను, ఉత్తరాంధ్ర వంగపండును చాల చాల ఇష్టపడుతూనే… రాముడు పాడే పాటల్ని చాల చాల చాల ఇష్టపడతాను.

ఇక్కడ రాముడికీ నాకూ సంబంధించి మరో ఇసిత్రం చెప్పాలి. వినడానికైతే పద్యాలు, వాటికి దగ్గరైన పాటలే ఇష్టం కాని, అవి రాయడం నాకు చాతనయ్యేది కాదు. వాటిలోని సందేశాత్మకతఒక రాసే మనిషిగా నా చేతిని పట్టేసి ఆపేసేది. అవి రాయడం నాకు కుదిరేది కాదు. అందుకే నేను రాయగా అరుణోదయ గాయకులు పాడినవి లలిత గీతాలకు దగ్గరగానే వుండేవి.. తూర్పు సేనీ గట్టు కాడా/ సెట్టు పుట్టా గొట్టెటోడావంటి పాటలు కామ్రేడ్స్ అంబిక, పార్వతి (శివసాగర్ భార్య) వంటి వారి గొంతులో బాగా పలికేవి. జాజర జాజర జాజరాడుదం వంటి పిలుపు పాటలు కూడా అంతే. దానికి మల్లేపల్లి లక్ష్మయ్య వంటి తెలంగాణ స్వరం అవసరమయ్యేది. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే కదన శంఖమూదినట్లుండే రాముడి గొంతుకు నా పాటల రచన పద్దతి కుదిరేది కాదు. నాకు తగినట్లు నేను కామ్రేడ్ నర్సా గౌడ్ వంటి తెలంగాణ మితృల దగ్గర కూర్చుని వాళ్లిచ్చే ట్యూన్లతో పాటలు కట్టుకునేవాడిని. అదీ వుద్యమావసరాల కోసం. ఆ తరువాత నన్ను బతికించింది కేవలం వచనమే.

అదిగో, అందువల్లనే నేనూ, రాముడు పనిలో కలిసి వున్న సందర్భాలు చాల తక్కువ. కాని పార్టీ కారణంగా, ఇద్దరమూ… మా ఇద్దరి ఆవిళ్లతో పాటు… పూర్తికాలం కార్యకర్తలం కావడం వల్ల… ఒక కుటుంబీకులుగా గడిపాం. చెప్పానుగా, ఒక శ్రోతగా నాకు లలిత గీతాల కన్న పద్యాలు, పద్యాల్లాంటి పాటలంటే ఎక్కువ ఇష్టమని. అదే ఒక మనిషిగా నన్ను రాముడితో అనుబంధించింది, నా బతికిన క్షణాలంతటా.

ఇద్దరం మా ఆవిళ్లతో పాటు హోల్ టైమర్లం కావడం వల్ల… పనుల్లోనే గాక, అంతకంటె ఎక్కువగా… మా ఇంట్లో కలిసే వాళ్లం. మా ఇల్లంటే మరేం లేదు. పార్టీ ఆఫీసు. విమోచన పత్రిక ఆఫీసు కూడా అదే. రాముడు, కానూరి హైదరాబాదులో వున్నప్పుడంతా మాతో పాటు వుండే వారు. రాముడు వున్నాడంటే నా గిన్నెలు తోముడు కార్యక్రమం తగ్గిపోయేది. రాముడికి శుభ్రత పట్టింపు ఎక్కువ. తను ఇల్లు ఊడిస్తే తుడిచినంత శుభ్రంగా వుండేది. మా ఇంట్లో ఇస్త్రీ పెట్టె వుండేది కాదు, కానీ రాముడు తన బట్టలు ఉతుక్కొని, మడతలు పెట్టుకుంటే ఇస్త్రీ చేసినట్టు, శుభ్రంగా, మడత నలక్కుండా వుండేవి.

హైదరాబాదులోనే కాదు, అసలు మొదటి సారి రామారావును చూసింది కూడా మా పార్టీ ఆఫీసులోనే. అది కర్నూలు జిల్లా పార్టీ ఆఫీసు.   

నేను పార్టీలో పూర్తికాలం కార్యకర్తగా పని చేస్తానని వెళ్లిన మొదటి రోజులవి.

బహుశా ఎమర్జెన్సీకి ఏడాది, ఏడాదిన్నర ముందు..

సిపిఐ ఎమ్మెల్ (సీపీ) పార్టీ కర్నూలు జిల్లా ఆఫీసుగా వాడుకుంటున్న ఎన్నార్ (నీలం రామచంద్రయ్య) పాత ఇంట్లో ఒక ఉదయం. బొల్లారం చెన్నయ్య పరిచయం చేశారొక అందమైన కుర్రవాడిని, ఆల్మోస్ట్ నా వయసు వాడిని. తన పేరు సత్తెన్న. బలె బాగా పాడుతాడుఅంటో.

అతడు పాడాడు… అకాశం నుంచి మేఘాలు దిగి వొచ్చినట్టు, అవి ఒకదానికొకటి రాసుకుని జిగేల్మని మెరిసినట్టు, చిలుకల ముక్కులకు పదును కత్తులు మొలిచినట్లు, పాండవోద్యోగ విజయాల లోని కృష్ణుడు ఇక యుద్ధం తప్పదని ప్రభుత్వానికి చివరి హెచ్చరిక చేస్తున్నట్టు, నేను ఒక కొత్త ప్రపంచంలో అడుగుడిన సంగతి నా మనస్సులో నాటుకుపోయేట్టు… పాడాడు.

అలా పాడుతూనే వున్నాడు.

విప్లవ గీతాల నడుమ ఆర్టిస్టుగా తన మూలాలైన స్టేజి నాటకాల నుంచి పద్యాలు అడిగి మరీ పాడించుకునే వాడిని… ముఖ్యంగా గుర్రం జాషువా రాసిన కాటి సీనుపద్యాలు.

ఆ రోజుల్లోనే కాదు. ఆ తరువాత కూడా అంతే. ఇప్పటికి చివరగా… మునేడు, విజయవాడ బుక్ ఫేర్ లో వుండగా ఎక్కడి నుంచో ఫోన్ చేసి…

హలో బదులు….

‘ఇచ్చోటనే సత్కవీంద్రుని కమ్మని
కలము నిప్పులలోన కరిగిపోయె

అంటో అదే గొంతు. లిటరల్ గా అదే నినద భీషణ స్వరం.

ఇప్పుడిక కనిపించినప్పుడంతా నేను రాముడూఅని మనసారా పిల్చుకునే మా రామారావు లేడు.

కాశీపతి లేడు, కానూరి లేడు, రాముడు లేడు, ఇంకొన్నాళ్లకు నేనూ వుండను.

భూమి అందరికీ ఒకే అమ్మవొడి, అదే సమయంలో… …

‘ఇది పిశాచులతో నిటాలేక్షణుండు
గజ్జె కదిలించి యాడు రంగస్థలంబు
ఇది మరణదూత తీక్షణ దృక్కులొలయ
అవనిపాలించు భస్మ సింహాసనంబు

ఉంటాను రాముడూ మరి కొన్నాళ్లిక్కడ..

మనం అనుకున్న పనుల్లో నాకు చాతనయినవి చాతనయిన రీతిలో చేస్తూనే వుంటాను.

వీడ్కోలు

కలుద్దాం ఈసారి ఒక అనంత వితర్ది మీద. రాసుకుందాం పాడుకుందాం తుదీ మొదలు లేని పాట.

10-5-2019

 

హెచ్చార్కె

2 comments

  • రామారావు గొంతుని
    ప్రకృతి తనలో కలుపుకున్నది
    ఇక చెట్టు,పుట్ట , పిట్టా ,వాగు వంకా
    రామారావు పాటలే పాడాల్సి ఉంది

  • గత40సంవత్సరాలుగా విప్లవ గాయకుడు.ఆటుపోట్లకు గురి కాకుండా చిత్తశుద్ధి తో జీవించిన అరుణోదయ రామారావు గారు.ధన్యజీవి.

ఇటీవలి వ్యాఖ్యలు

Categories

Your Header Sidebar area is currently empty. Hurry up and add some widgets.