నాలుగు దశాబ్దాల “బెబ్బే” ల చరిత్ర

ముందుగా ఒక డిస్ క్లెయిమర్: సెటైర్ గా వ్యాసం చక్కగా చదివిస్తుంది. ఇందులోని ఊహలతో, ‘వాస్తవాల’తో కూడా ‘రస్తా’ ఏకీభవించాలని లేదు. వాటి బాధ్యత రచయితదే

ఒక అమాయకుడిమీద ఒక నేరం మోపబడుతుంది. ఇతణ్ణి అమాయకుడు అని సాక్ష్యాధారాలతో నిరూపించాలి అంటే అంటే చాలా శ్రమపడాలి. అంత ఓపిక లేని లాయరు, ఒక గోసాయి చిట్కా ప్రయోగించాడు. అదేంటంటే, కోర్టులో ఎవరు ఏమి అడిగినా ఈ అమాయకుడు “బెబ్బే” అని చెప్పటం. అలా ఇతడికి శిక్షణ ఇచ్చి కోర్టుకు తీసుకొస్తాడు.

కోర్టులో అవతలి లాయరు: “నీపేరేమిటి బాబూ?” సమాధానం

“బెబ్బే”

“బెబ్బే అనే పేరు ఎవరుపెట్టేరు?”

సమాధానం “బెబ్బే”

“తిన్నగా మాట్లాడకపోతే పెద్దశిక్ష పడుతుంది.”

మళ్ళీ “బెబ్బే”

జడ్జి గారు కలుగజేసుకొని, “నువ్వు మూగవాడివా?”

జడ్జిగారికి కూడా “బెబ్బే”

ఇలా, ఓ గంట పాటు, మనుషులు మారినా, ప్రశ్నలు మారినా “బెబ్బే” ఒక్కటే సమాధానం.

జడ్జిగారు, వీణ్ణి వెర్రిబాగులవాడీగా తేల్చేసి, ‘నేరంచేసి ఉండడు’ అని కేసు కొట్టేసారు.

సంతోషంతో లాయరు, “చూసావా కేసు ఎలా కొట్టేసారో?”

సమాధానం “బెబ్బే”“బాబూ కోర్టు ఐపోయింది. ఇప్పుడు మామూలుగా మాట్లాడు.”

మళ్ళీ అదే “బెబ్బే”

“నాఫీజు?”

“బెబ్బే”

“ఫీజు ఎగ్గొడితే కోర్టుకి లాగుతాను.”

“బెబ్బే”

“నీకు బెబ్బే నేర్పించిన నాక్కూడా బెబ్బే చెబతావా?” లాయరుకి కోపం, ఆశ్చర్యం ఒకేసారి కలిగాయి.

అమాయక ముద్దాయి మొదటిసారి, చివరిసారి పూర్తిగా నోరుతెరచి చెప్పేడు. “నీకూ బెబ్బే, నీ అబ్బకీ బెబ్బే.”

ఇప్పుడు గత నాలుగు దశాబ్దాలుగా జాతీయ, అంతర్జాతీయ రాజకీయల్లో “బెబ్బే”లు గురించి కొన్ని ఉదాహరణలు. ఇక్కడ లాయరూ, ముద్దాయీ కి బదులు “బెబ్బే”లు నేర్పిన ప్రభుత్వాలూ, “బెబ్బే”లు నేర్చుకున్న ప్రజాసమూహాలూ ఉంటాయి. నాయకులూ, సమూహాల నాయకులూ కూడా మారిపోయి కొత్తవారు వస్తుంటారు. దేశాలూ, సంస్థలూ మాత్రమే స్థిరం.

1980 కి ముందు పంజాబులో ప్రకాశ్ సింగ్ బాదల్ ని ఇరుకున పెట్టడానికి జర్నైల్ సింగ్ బింద్రన్ వాలే అనే యువకుణ్ణి ఇందిరాగాందీ అనే నాయకురాలు చేరదీసి, అతడికి సిక్కు మత పరిరక్షణ అనే బెబ్బే మంత్రం ఉపదేశించింది. ప్రతిఫలంగా బింద్రన్ వాలే 1980 పంజాబ్ లో ఎన్నికల్లో కాంగ్రేసు తరపున ప్రచారం కూడా చేసి ఇందిరాగాంధీకి రాజకీయ ప్రయోజనాలూ సమకూర్చాడు. ఇందిర వేసిన పథకం ప్రకారం ఈ మంత్రం తో అతడు ప్రకాశ్ సింగ్ బాదల్ ని మాత్రమే ఇరుకున పెట్టాలి. ఐతే సదరు బింద్రన్ వాలే ఆ మంత్రంతో ప్రకాశ్ సింగ్ బాదల్ ని ఇరుకును పెట్టడం కన్నా పెద్ద ప్రయోజనం సాధించవచ్చు అని తెలిసేసరికి ఖలిస్థాన్ ఉద్యమం రూపంలో నేరుగా ఇందిరాగాంధీకే బెబ్బే చెప్పేరు. ఆతర్వాత బింద్రన్ వాలే కాల్చివేత, ఇందిర హత్య, డిల్లీ సిక్కుల ఊచకోత, పంజాబులో దశాబ్దానికి పైగా అశాంతి. ఇప్పటికి నలబై ఏళ్ళు కావస్తున్నా అప్పుడు నేర్పినన బెబ్బే అవశేషాలు ఇంకా పూర్తిగా పోలేదు.

1985 లో మనకన్నా చాలా చిన్నదేశం, నిరపాయకరమైన దేశం, శ్రీలంక లో ఉన్న అసంతృప్త తమిళులకు ఆయుధాలు అందించి, వారి నాయకుడిని ప్రభుత్వ అతిధిగా చూసి, వారికి కొత్త కొత్త బెబ్బేలు నేర్పారు. తమిళపులులు బలపడేసరికి వాళ్ళని అణచడనికి మళ్ళి మన సైన్యాన్నే పంపి, మన సైన్యం ఉండటం ఇష్టంలేని శ్రీలంక నాయకులు, మన సైన్యాన్ని తరమడానికి మళ్ళి అదే ఎల్టీటియ్యీకి ఆయుధాలు ఇచ్చి, దరిమిలా రెండు దేశాల్లో ఇద్దరు నాయకులూ తాము ఇచ్చిన ఆయుధాలకే బలయ్యారు. దాదాపు ఇర్వయ్యేళ్ళు ఆ తీవ్రవాద సంస్థ వల్ల బాధపడి చివరికి చైనా దేశం సాయంతో శ్రీలంక ఎల్టీటీయీని తుడిచేసింది. ఇప్పుడు శ్రీలంకకి చైనా, పాకిస్తానుతో ఏర్పడిన సంబంధాలు మన దేశానికి అందోళన కలిగించే స్తాయిలో ఉన్నాయి. అంతా మనవాళ్ళు నేర్పిన బెబ్బే చలవే. 1980ల్లో అఫ్ఘనిస్తాన్ నుండి సోవియట్ యూనియన్ సేనలను తరమడానికి, అమెరికా పరోక్షంగానూ, అమెరికా ఆర్ధిక, ఆయుధ సాయంతో పాకిస్తాన్ నేరుగానూ అఫ్ఘన్ యువతకి నేర్పిన బెబ్బే పేరు తాలిబాన్ పోరాటం. మరి 1987 లో సోవియట్ యూనియన్ సేనలు వెళ్ళిపోగానే, తాలిబాన్లు అఫ్ఘన్ ప్రభుత్వానికి లొంగి ఉంటారా? అమెరికాకి లొంగి ఉంటారా? అధికారం హస్తగతం చేసుకున్నారు. వారి అధికారాన్ని గుర్తించని అమెరికా, తాలిబన్ల నుండి ప్రాణభయంతో ఉన్న నజీబుల్లాని అసలు అఫ్ఘన్ అద్యక్షుడు అంటూ కాబూల్ లోని అమెరికన్ రాయబార కార్యాలయంలో ఆశ్రయం ఇచ్చింది. కొన్నాళ్ళు ఓపికపట్టిన తాలిబాన్లు అమెరికన్ రాయబార కార్యాలయంలోకి ఆయుధాల్తో దూసుకెళ్ళి మరీ నజీబుల్లాని చంపెయ్యడమే, అమెరికన్లకు తాలిబాన్లు తొలిసారి చెప్పిన బెబ్బే.

ఆ తర్వాత దశాబ్దం అంతా తాలిబన్ల బెబ్బేలతో గడిచి, తాలిబన్ సోదర సంస్థ అల్‌ఖైదా గురి వల్ల అమెరికా జంట టవర్లు కూలి, దరిమిలా అమెరికన్ సేనలు అఫ్ఘనిస్తాన్ లోకి వెళ్ళాయి. అంతవరకూ తాలిబాన్లకి తమ హృదయంలో స్తానం ఇచ్చిన పాకిస్తాన్, తప్పనిసరి పరిస్థితుల్లో తాలిబాన్ మీదకు యుద్ధానికి వెళ్ళేఅమెరికన్ సైనికులకి తమ మిలిటరీ స్తావరాలనుండి మద్దతు ఇచ్చింది.

ఇంతవరకూ తమ సైనిక శిక్షణాకేంద్రాల్లో తుపాకీ పట్టడం నేర్చుకున్న వారిని తామే తీవ్రవాదులు అనేముద్ర వేయటం పాకిస్తాన్ కి అప్పట్లో వచ్చిన పెద్ద కష్టం. భౌతిక మద్దతు అమెరికాకీ, నైతికమద్దతు తాలిబన్లకీ ఇచ్చిన పాకిస్తాన్, అందుకు భారీమూల్యం చెల్లించింది. ఎందుకంటే తాలిబాన్లకు నైతికమద్దతు కన్న భౌతిక మద్దతు ముఖ్యం. పాకిస్తాన్ తీసుకున్న ఈ వైఖరిని హెచ్చరిస్తూ 2014 లో తాలిబాన్లు పెషావర్ స్కూలుమీద చేసిన దాడిలో నూట యాబై మంది చిన్నారులు చనిపోయారు. రావల్పిండి సైనిక స్తావరం మీద జరిగిన ఆత్మాహుతి దాడిలో కొంతమంది సైనికులనీ, మిలిటరీ ప్రధాన కార్యాలయం భద్రతపై భరోసానీ కోల్పోవలసి వచ్చింది. నిజానికి తాలిబాన్ల దృష్టిలో ఇవి పాకిస్తాన్ కి చెప్పిన పూర్తిస్థాయి బెబ్బే లు కాదు. ఎందుకంటే రావల్పిండి ఆత్మాహుతి దాడి స్తలంలో ఆత్మాహుతి దళ డిమాండుల లేఖ దొరికింది. అంటే, పాకిస్తాన్ సైన్యంనుండే బెబ్బే పాఠాలు నేర్చుకున్న వారు, పాఠం బాగా వంటబట్టించుకున్నాకా పాకిస్తాన్ తో రాజీ కోసం పంపిన రాయబారమే ఇంత శాంతియుతంగా ఉంది.

పెషావర్, రావల్పిండి దాడులు పరిశీలిస్తే స్పష్టంగా తెలిసేదేమిటి? కొన్నేళ్ళక్రితం, అమెరికానుండి డబ్బుతీసుకొని, మత ప్రాతిపదికన తీవ్రవాదులకు ఆయుధాలు, ఇతర భౌతిక సదుపాయాలూ సమకూర్చిన పాకిస్తాన్ కి, ఆ మద్దతుతో బలపడిన తీవ్రవాదులు బెబ్బే చెప్పేసినట్టే. ఈవిషయంలో ఇన్నేళ్ళ తర్వాత ఇప్పుడే జ్ఞానోదయం అయినట్టుగా పాకిస్తాన్ ప్రధాని ఇమ్రాన్ ఖాన్, “తాలిబన్ కి వ్యతిరేకంగా అమెరికాకి మద్దతు ఇచ్చి తప్పు చేశాం” అని అనటమైతే అన్నాడు కానీ, అమెరికాకు మద్దతు ఇవ్వకుంటే ఈ పదిహేనేళ్ళలో తమ దేశం తాలిబాన్లపై పోరు పేరుతో అమెరికా నుండి పొందిన మిలిటరీ, ఆర్ధిక సహాయాన్ని ఎలా భర్తీ చేసుకొనేవారో చెప్పాల్సింది. ఐనా, పాకిస్తాన్ ను అమెరికా ఎంత నమ్మిందో, ఒసమా బిన్‌ లాడెన్ ను చంపేసినప్పుడే తెలిసిందికదా? పాకిస్తాన్ ఆర్మీకీ, ప్రభుత్వానికీ ఏ సమాచారమూ ఇవ్వకుండా, అమెరికా నేవీసీల్స్ కమెండోలు దాడిచేసి, లాడెన్ శరీరాన్ని తీసుకెళ్ళి, సముద్రంలో ముంచేసారు. అంతేకాకుండా తాముతెచ్చిన హెలీకాప్టర్ ఈ ఆపరేషన్ లో దెబ్బతింటే దాన్ని ద్వంసం చేసిమరీ వెళ్ళారు. అంటే, ఇక్కడ పాకిస్తాన్ ని తాలిబాన్ సానుభూతిపరులైన తీవ్రవాదులూ నమ్మట్లేదు, ఆ తీవ్రవదులతో పోరాడుతున్న అమెరికా కూడా నమ్మట్లేదు.

ఇన్ని చెప్పేకా ఈ ఏడాది కాలంలో జరిగిన బెబ్బే గురించి చెప్పకపోతే దీనికి సమకాలీన ప్రాముఖ్యత ఉండదు. 2018 డిసెంబరులో మనదేశానికి చెందిన ప్రతిపక్షనేత పాకిస్తాన్ కి చెందిన గూడచారి విభాగ అధిపతిని మూడోదేశంలో రహస్యంగా కలిసినట్టు వార్తలు వచ్చాయి. ఈ వార్తలని ప్రతిపక్షనేత తీవ్రంగా ఖండించే ప్రయత్నం చెయ్యలేదు. ఆధారాలతో నిరూపించవలసిందిగా సవాలూ చెయ్యలేదు. అంటే ఎంతో కొంత వాస్తవం ఉండి ఉండాలి. అప్పుడేమి జరిగి ఉండాలి? ఈప్రతిపక్షనేత, “మాదేశంలో ఆర్ధిక వైఫల్యాల వల్ల వచ్చే ఎన్నికల్లో ప్రస్తుత ప్రభుత్వం చాలా ప్రతికూలత ఎదుర్కొంటోంది. ఈ సమయంలో ఎక్కడ తీవ్రవాద చర్యలు జరిగినా ప్రజల్లో దేశభక్తి రాజెయ్యటం ప్రభుత్వానికి సులువు. అందుకని రాబోయే ఆరునెలల్లో మీరు మీ తీవ్రవాదులను సైలెంట్ మోడ్ లో పెట్టండి” అని చెప్పి ఉండాలి. పాకిస్తాన్ కి కూడా, భారతదేశంలో తీవ్రవాదుల పట్లా, ఆ తీవ్రవాదులకి బహిరంగ మద్దతు ఇచ్చే తమ దేశం పట్లా మెతక వైఖరి అవలంబించే ప్రభుత్వం ఉంటేనే సుఖం కదా? ఆందుకు పాకిస్తాన్ గూడచారి విభాగ అధిపతి సరే అని ఉండాలి. తమ మాటవినే తీవ్రవదులకు అలాంటి ఆదేశాలే జారీ చేసి ఉండాలి. బహుశః అందుకే మన దేశ నిఘా వర్గాలు కూడ కొంచెం ధీమా పడ్డాయి.

ఇక్కడే బెబ్బే మంత్రం పనిచేసింది. ఎందుకంటే, క్షేత్రస్తాయి తీవ్రవాదులకు, ముఖ్యంగా ఆత్మాహుతి దళాలకు, పెద్దగా రాజకీయ సమీకరణాలు పట్టవు. వాళ్ళకి అవి ఎవ్వరూ చెప్పరు కూడా. వాళ్ళకెంతసేపూ, చిన్నప్పుడు మదర్సాల్లో చెప్పినదీ, తోటి ఆత్మాహుతిదళం సభ్యుడు చచ్చిపోతే అతడి స్వర్గం కోసం ఎన్ని లక్షల మంది ప్రార్ధించినదీ కళ్ళముందు కనపడుతూ ఉంటుంది. అందుకని, పైవాళ్ళకి ఏ సమాచారమూ లేకుండానే, రెండు దేశాల్లోనూ కుదుపు అనదగ్గ పుల్వామా ఆత్మాహుతి దాడి చేసేశారు. ఈ దాడి మన దేశంలో ఎంత అలజడి సృష్టించిందో పాకిస్తాన్ ప్రభుత్వ, నిఘా, మిలిటరీ వర్గాల్లోనూ అంతే గందరగోళం సృష్టించి ఉండాలి. ఇప్పుడెందుకు జరిగింది? ఎవరు చెయ్యమన్నారు? కొన్నాళ్ళు ఆగమని చెప్పేంకదా? లాంటి ప్రశ్నలు ఆ వర్గాల్లో గట్టిగా తిరిగి ఉండాలి. లేకపోతే, పుల్వామా దాడి కీ మాదేశానికీ ఏసంబంధమూ లేదు అని చెప్పటానికి పాకిస్తాన్ కి మూడు రోజులు ఎందుకు పట్టీంది?

అంటే పుల్వామా దాడికి పాకిస్తాన్ నుండీ అధికార అమోదముద్ర లేదు. కాకపోతే అలాంటి దాడులు ఎలాచెయ్యల్లో గతంలో శిక్షణ ఇచ్చింది పాకిస్తానే. తీరా అన్నీ నేర్చుకున్న దళం, తమకు నేర్పినవారికి బెబ్బే చెప్పేసి, స్వంతంగా దాడి చేసేసారు. ఇంకేముంది, బాలాకోట్, అభినందన్, మరో మూడు నెలల్లో మోదీకి అభినందనలు.

ప్రతిపక్షనేత పొరుగుదేశ గూడచారి విభాగాధిపతిని కలవటం, వారి సంభాషణ సారాంశం, ఇందులో తొంబై శాతం, నా ఊహే. ఊహ అర్ధం లేనిదంటారా? ఇటీవల ఒక చరిత్ర మేధావి, మహాభారతాన్ని బుద్దుడూ, అశోకుడూ తరువాత జరిగినట్టుగా ఊహించారు. నా ఊహ అంతకంటే అర్ధరహితమా? నిజానికి మహాభారతాన్ని కట్టుకథ అని నమ్మేవారితో నాకు పేచీ లేదు. దాన్ని చరిత్రలో ఇరికిస్తూనే, అందులో కూడా బుద్దుడూ అశోకుడూ తర్వాత జరిగినట్టు ఊహించడమే పెద్ద విడ్డూరం. ఈ ఊహ పదోక్లాసు వాడూ చేస్తే హిస్టరీలో ఫెయిల్ చెయ్యొచ్చు. కానీ….

ఇలా బెబ్బే ల గురించి చెబుతూ పోతే, తాము నారూ, నీరూ పోసి పెంచిన ఒకప్పటి లేతమొక్కలే, దశాబ్దం తిరిగేసరికి నాటిన వారి పాలిట విష వృక్షాలై పెరగటం ప్రపంచవ్యాప్తంగా సర్వసాధారణం.

ఇప్పుడు బెలూచిస్తాన్ విమోచన గెరిల్లా దళాలకు భారత ప్రభుత్వం భౌతిక మద్దతు ఇస్తోంది అన్నది పాకిస్తాన్ ఆరోపణ. నైతిక మద్దతు ఇస్తున్నట్లు ప్రధాని స్వయంగా చెప్పారు. రేపు, పాకిస్తాన్ తో భారత్ కు కాశ్మీరు విషయంలో శాంతి ఒప్పందం కుదిరి, అందులో భాగంగా, బెలూచిస్తాన్ పూర్తిగా పాకిస్తాన్ అంతర్ఘత సమస్య అని భారత్ ప్రకటిస్తే, అప్పుడు బెలూచిస్తాన్ విమోచన దళాలు మన నాయకుల మీద కోపం పెంచుకోవన్న భరోసా లేదు. అటువంటి పరిస్థితేగనుక వస్తే, పాత కక్షలన్నీ పక్కనపెట్టి మరీ స్వయంగా పాకిస్తాన్ ప్రభుత్వమే ఆ గెరిల్లాదళాలకు సాయం చేసి భారత్ మీదకు ఉసిగొల్పదన్న భరోసా అంతకన్నా లేదు.

లేదా

ఒకవేళ బెలూచిస్తాన్ కల సాకారమయ్యాకా, పాకిస్తాన్ నుండి విడిపోయిన స్వతంత్ర బెలూచిస్తాన్ దేశం దృష్టి ఇరాన్ లో బెలూచ్ ప్రజలున్న ప్రాంతాలమీద పడదన్న గేరెంటి ఎక్కడుంది? ఇరాన్ బెలూచ్ ప్రాంతంలోనే మనదేశం అభివృద్ధి చేస్తోన్న చాబహార్ పోర్టు ఉంది. అప్పుడు ఇరాన్ కి మన దేశం మీద ఖచ్చితంగా కోపం వస్తుంది.. కన్నుకి కన్ను, కాలుకి కాలు, కాశ్మీరుకి బెలూచిస్తాన్ అనే ధోరణి, భవిషత్తు తరాల పాలిటి టైం బాంబు గా మారుతుంది.

డాక్టర్ మూలా రవికుమార్

మూలా రవికుమార్ పశువైద్య పట్టభద్రుడు. పశుపోషణలో పీజీ, గ్రామీణాభివృద్ధిలో పీహెచ్ డీ.
పశువైద్య విశ్వ విద్యాలయంలో శాస్త్రవేత్త. పద్దెనిమిదేళ్ళగా కథా రచన. 2012 లో చింతలవలస కథలు సంకలనం విడుదల. కథాంశాలు: ఉత్తరాంధ్రా గ్రామీణం. వ్యవసాయ గ్రామీణాభివృద్ధి. సంస్థలలో ఉద్యోగుల మనస్తత్వాలు.

Add comment

Categories

Your Header Sidebar area is currently empty. Hurry up and add some widgets.